จอมยุทธ์ย่อมต้องมีบาดแผล
สำหรับเพื่อนนักขายที่ได้รับการฝึกปรือวิทยายุทธ์จากเจ้าสำนักของตน ด้วยการอบรมความรู้ด้านการขายและฝึกฝนทักษะหรือความสามารถในการขายเรียบร้อยแล้ว เมื่อถูกปล่อยให้มาประลองเพลงดาบเพลงทวนกับสำนักต่างๆ นั่นก็คือ การพบลูกค้าและคู่แข่งขัน ก็ย่อมเป็นที่ประจักษ์แก่สายตา และฝีมือว่า โอกาศที่ท่านจะเพลี่ยงพล่ำนั้นมีอยู่ตลอดเวลา
จอมยุทธ์นักขายที่มีเพดานบินในการขายสูงก็ย่อมจะประสบกับ 108 ปัญหาที่พบกับลูกค้าอยู่ทุกเมื่อเช้าวัน ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขอให้คิดว่า
1.มีปัญหานั่นเหละดี จงวอเคราะห์ความต้องการของลูกค้าให้ได้หรือถ้าหากท่านเป็นผู้บริหารงาน ท่านก็ต้องวิเคราะห์ความต้องการของลูกค้าให้ได้ แล้วจงใช้ศาสตร์หรือวิชาการนำมาประยุกต์ใช้อย่างมีศิลป์ในการจัดการกับปัญหาต่างๆ
2.จงมองสูงและมีอิสระในการคิด ปัญหาการกระทบกระทั่งกันระหว่างเพื่อนร่วมงาน หัวหน้างาน หรือ แม้แต่กับลูกค้าก็ตาม อย่านำมายึดเอาเป็นอารมณ์หรือความขุ่นมัวซึ่งจะเป็นเรื่องที่บั่นทอนความสำเร็จ ให้นึกถึงเป้าหมายเดิมที่เคยตั้งไว้อันสูงส่งของเรา การตำหนิติเตียนเกิดขึ้นเป็นธรรมดาและธรรมชาติของคนในสังคม
3.ยิ่งสูงยิ่งต้องฝึก ทำงานหนักด้วยความอดทน สำหรับท่านในฐานะของมืออาชีพที่มีความสามารถและตำแหน่งหน้าที่การงาน พึงระลึกไว้เสมอว่า ยิ่งสูงยิ่งต้องฝึกทำงานหนักด้วยความอดทน โดยมีเป้าหมายที่แน่นอน ด้วยการทำงานอย่างขยันและฉลาด
4.ต้นไม้สูงย่อมต้องลมแรง ผลงานที่ท่านผลิตยอดขายในฐานะแชมป์ยอดนักขาย หรือยอดผู้บริหารงานขายก็ตาม พึงระลึกไว้เสมอว่าสถิติของท่านนั้นอาจจะมีผู้อื่นหมายปองหรืออิจฉา คำพูด คำถากถางต่างๆ มักจะมีให้ได้ยินเสมอ ขอให้อย่าไปใส่ใจ ครั้นเมื่อเกิดปัญหาระหว่างตัวบุคคลหรือทีมงานขึ้นมา จงถือคติที่ว่า "ยอมงอแต่ไม่ยอมหัก" อย่าถือคติ "ยอมหักแต่ไม่ยอมงอ" ทำตัวเราให้เป็นที่อิจฉา ยังดีกว่าทำให้เค้าสงสาร
5.จอมยุทธ์เหมือนไม้ใหญ่ คือเป็นที่อาศัยของสิงสาราสัตว์ทั้งปวง ในการทำงานของคนในทีมงานซึ่งเป็นคนหมู่มาก ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนร่วมงาน หรือลูกน้องผู้ใต้บังคับบัญชาก็ตาม ในคนหมู่มากนั้นย่อมมีดีมีชั่วปะปนกันอยู่ ขอให้อนุรักษ์และพัฒนาส่งเสริมคนดีมีฝีมือ คบหาแต่คนดี
ยามผลงานเราเด่นเป็นที่ประจักษ์แก่สายตา จงอย่ากางปีกเพราะ คนดีเค้าไม่เบ่ง คนเก่งเขาไม่โม้ คนใหญ่โตเขาไม่อวดกัน ยามผลงานของท่านสูงเด่น คนอื่นจะเป็นผู้ช่วยป่าวประกาศให้รู้กันทั้วอยู่แล้ว เป็นเรื่องธรรมดาที่อยากเห็นคนอื่นได้ดี แต่ถ้าเด่นขึ้นมานี่ชักหมั่นไส้ เขาจึงเตือนว่า "จงทำดี แต่อย่าเด่น จะเป็นภัย" เพราะคนไทยไม่อยากเห็นใครเด่นเกิน(ตน) หรือเมื่อไดที่เห็นคนอื่นตกต่ำลงไม่ว่าจะเป็นผลงานหรือตำแหน่งหน้าที่การงานก็ตาม "จงอย่าล้มทับ"
ยามเขาตกอย่ายก เท้ากระทืบ
เขาอาจคืบคลานได้ ยังไม่ดับ
แม้จะถูกหมัดซ้อน นอนไม่นับ
เขาอาจกลับยืนใหม่ ได้เหมือนกัน
เมื่อรู้แล้วรีบทำงานเถอะครับ "ทำดีกว่าไม่ทำ" ถึงตรงนี้กำลังจะบอกว่า "ล้มเพราะการก้าวเดินไปข้างหน้าดีกว่ายืนแต๊ะท่าอยู่กับที่"
